ความแตกต่าง ระหว่าง หวง กับ ห่วง

หวง คือ การทำให้ตัวคุณเองมีความสุข

ห่วง คือ การทำให้คนที่คุณรักมีความสุข

หวง คือ การผูกมัดคนที่คุณรักไว้ด้วยกาย

ห่วง คือ การผูกมัดคนที่คุณรักไว้ด้วยใจ

หวง คือ การเห็นแก่ตัว

ห่วง คือ การเสียสละ

หวง คือ การที่คุณให้เขาทำอะไรในกรอบของคุณ

ห่วง คือ การที่คุณให้เขาทำอะไรในกรอบของเขา

หวง คือ ประโยคคำสั่ง

ห่วง คือ ประโยคขอร้อง

หวง คือ คุณรักเขาและต้องการให้เขารักคุณ

ห่วง คือ คุณรักเขาแต่ไม่ต้องการให้เขารักคุณ

หวง คือ สิ่งที่คุณทำแล้วเกิดความทุกข์ใจ

ห่วง คือ สิ่งที่คุณทำแล้วเกิดความสุขใจ

หวง คือ การทำสิ่งที่ไร้สาระเพื่อให้เขาต้องอยู่กับคุณ

ห่วง คือ การทำสิ่งมีสาระที่ไม่ต้องการให้เขาอยู่กับคุณ

หวง คือ การออกไปเต้นแร้งเต้นกา

ห่วง คือ การอยู่เฉย ๆ นั่งมองเพียงเงียบ ๆ

หวง คือ การบังคับขู่เข็ญโดยเขาไม่เต็มใจ

ห่วง คือ การปล่อยให้เขาได้ทำในสิ่งที่เขาพอใจ

หวง คือ ความรักที่จอมปลอม

ห่วง คือ ความรักแท้จริง และ.....................................................

หวง คือ การที่คุณหลอกตัวเองว่าเขารักคุณ

ห่วง คือ การที่คุณหลอกตัวเองว่าเขาไม่รัก

รู้ไหม?. . .ทำไมคนเราถึงเกิดมาแล้ว มีความรัก และความเศร้า
เพราะความจริงแล้ว . . .
"ความรัก" และ "ความเศร้า" เป็นของคู่กันเสมอ
เหมือนกับ ชาย และหญิงที่เกิดมาคู่กัน
เพียงแต่ . . . คู่ชาย – หญิง อาจจะไม่ได้สมใจดังปรารถนา

บางคนรัก กับอีกคน แต่พอเอาเข้าจริง กลับแต่งงานอีกคน
บางคนรักกันจะเป็น จะตาย
สุดท้าย. . .พอเลิกกัน ก็ไม่วายหมางเมินกัน
และกลายเป็นศัตรูกันในที่สุด

การที่เราได้รักใครสักคน . . .
มันเป็นความสุขที่มากล้นเหลือเกิน
แต่คนที่เราคิดว่าใช่ มันอาจจะไม่ใช่ก็ได้ . . .

ฉัน. . .ก็เคยบอกกับตัวเองเสมอ ว่า . . .
ความรักของแต่ละคน มันชั่งกว้างใหญ่นัก
จะมีสักกี่คน ที่ จะไม่เคยรับรู้รสชาติแห่งความรัก
จะมีใครสักกี่คน ที่ไม่เคยรับรู้รสชาติที่เจ็บปวดแม้แต่ครั้งเดียว
มันชั่งยากนัก. . .ที่จะได้พบเจอคนเหล่านั้น

ความรัก ไม่ได้ทำให้เราต้องเจ็บปวดเสมอไป
เส้นที่กั้นระหว่างความรัก มันคืออะไร?
คุณเคยลองค้นหามันหรือยัง? . . .
หรือคุณไม่เคยที่จะค้นหามันเลย

การที่คุณ 2 สองคน จะได้พบกัน . . .
มันอยู่บนเส้นทางไหน คุณทราบหรือเปล่า
คุณเคยสงสัยไหม?  ทำไมระยะทางมันยาวไกลนัก
. . .จนคุณอาจจะหลงทางไปไกลมากแล้ว

คุณเคยแบ่งเส้นกั้นระนาบไว้ไหม?
เคยมีคนพูดว่า . . . เพื่อน ไม่สามารถเป็นคนรักได้
แต่บางครั้งความรัก . . .ก็เริ่มมาจากเพื่อน
ประโยคนี้มันทำให้ฉัน รู้สึกดี และเศร้ามาก

สำหรับฉันวันนี้ . . .ไม่ว่าอะไรจะขวางกั้นเราไว้
ถ้าเรามีความรัก ความเข้า ความห่วงใย ให้กันแล้ว
ความเศร้า . . .ก็จะไม่สามารถเข้าถึงความรู้สึกของเราได้

ก า ร ร อ ค อ ย...
เป็นเรื่องที่ทรมาน
โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน
หรือรอคอยใครสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน
เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น
มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง 1440 นาที 86400 วินาที
และเข็มนาฬิกาก็เดินช้าขึ้นอีกเป็นเท่าตัว...
จากเวลาที่นานอยู่แล้วจึงนานยิ่งกว่า
และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น
ก็มีตัวแปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ
เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา
และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเองพอๆกับความอ่อนไหว
เป็นโอกาสที่ดีที่จะใช้ระยะทางเป็นเครื่องวัดความรู้สึก
พิสูจน์ความแข็งแรงของความรัก
วัดการกระทำ...ความเสมอต้นเสมอปลาย
และความอดทน
ด้วยเงื่อนไขของความลำบากแห่งกาลเวลา
และตัดสินว่า...การรอคอยจะคุ้มค่าหรือไม่

ก า ร อ ยู่ ห่ า ง กั น...
จึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็ง
ต่างคนต่างก็ต้องทำหัวใจให้เข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ
ที่คอยรบกวน...และคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง
เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันนึงเราพบว่า
คนคนหนึ่ง...คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด
และใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน
มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
และคนที่จะฝ่าฟันกับการบีบคั้นแห่งการรอคอย
กลับมาหาเราได้ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา...

เ พ ร า ะ ฉ ะ นั้ น ...

บางครั้งเราไม่สามารถที่จะพูดหรือแสดงแสดงความรู้สึกบางอย่างให้คนที่เรารักรู้ได้ แต่เพลงบางเพลง สามารถที่จะแสดงความรู้สึกที่เราไม่สามารถจะอธิบายได้ เหมือนกับเพลงนี้ ที่มันสามารถเป็นสื่อแล้วบอกความรู้สึกของเราตอนนี้ได้

เธอเหนื่อยไหม ที่ต้องทนกับคนไม่เอาถ่าน
เธอเบื่อไหม ที่ยังยอมให้คนไม่ได้ความ
ขอโทษจริงๆ ที่ฉันทำให้เหนื่อยใจ

ฉันยอมรับ ฉันไม่ใช่คนดีสักเท่าไหร่
และฉันพอรู้ ที่ทำดีให้เธอยังน้อยไป
แต่เธอยังทนอยู่ ยังเหมือนเดิมไม่ไปไหน

ขอบคุณจริงๆที่เธอยังรัก ไม่เคยเปลี่ยน
ถึงฉันจะดีจะเลวขนาดไหน
และคนอย่างฉันก็คงจะขอ รักเธอตลอดไป
ให้คุ้มที่เธอได้ไว้ใจ ตอบแทนวันนี้ที่ฉันมีเธอ

คนอย่างฉัน ให้มันดีกว่านี้ก็ลำบาก
แต่นับจากนี้ ฉันจะดีกว่านี้ฉันรับปาก
จะยากเย็นเท่าไหร่ จะขอทำให้สุดใจ

ขอบคุณจริงๆที่เธอยังรัก ไม่เคยเปลี่ยน
ถึงฉันจะดีจะเลวขนาดไหน
และคนอย่างฉันก็คงจะขอ รักเธอตลอดไป
ให้คุ้มที่เธอได้ไว้ใจ ตอบแทนวันนี้ที่ฉันมีเธอ

จะดีจะเลวฉันยังมีเธอ จะเป็นคนที่รักเธอเสมอ
ตอบแทนวันนี้ที่ฉันมีเธอ

      เค้ากลับมาแย้วววน้า.....หลังจากที่ไม่ได้ออนเอ็มมาหลายยยยยวัน ก้อคนมันขี้โรคอ่ะนะ เด๋วก้อเป็นโน่นเป็นนี่ ไม่รู้จะป่วยอะไรนักหนา เลยไม่ได้ออนเอ็มคุยกะพวกแกเยยย....คงคิดถึงช้านนนอ่ะดิ่ ใช่มะ 555++ หรือว่าช้านคิดไปเองวะ เหอๆๆ แต่ช้านอยากจะบอกว่าช้านคิดถึงพวกแกมากๆ เพราะพวกแกช่างเป็นเพื่อนที่ดีกับช้านเหลือเกิน ช้านป่วยแทบเป็นแทบตายมาเกือบอาทิตย์ แต่ช้านไม่เห็นศรีษะ(หัว)ของพวกแกซักตัวเยยย แต่ก้อยังดีที่ยังโทรมาหา นี่ๆๆ ช้านมีไรจะเล่าให้ฟัง พวกแกรู้ไรมั้ย วันที่ช้านป่วยวันแรก ช้านนอนม่ายค่อยหลับเยยย นอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียง พอตอนตี 2 ก่าๆ อยู่ดีๆก้อมีมาซซาส มาหาช้านว่า How very special it is 2 spend time with you, and how much better life seems with you in my word (มานแปลว่ารายวะ...อิอิ) โอ้ ! พระเจ้าช่วยกล้วยทอด พวกแกรู้ป่าวว่ามาซซาสนั้นเป็นของใคร ถ้าช้านบอกแกไป พวกแกต้องงงแน่ๆ เพราะทุกวันนี้ช้านเอง ยังงงไม่หาย ไม่รู้ว่าเค้าตั้งใจส่งให้ช้าน หรือว่าเค้ากดเบอร์ผิด แต่ช้านก้อแอบดีใจนิดๆนะ ถึงแม้ว่าเค้าจะกดเบอร์ผิดแล้วส่งมาผิดก้อไม่เป็นไร เอาเป็นว่าช้านรู้สึกดีมากๆอ่ะ 555++ ถ้าพวกแก อยากรู้อ่ะนะ... แกก้อโทรมาถามช้านได้ ว่าบุคคลนิรนามคนนั้นเป็นใคร โฮะโฮะ        ช้านขี้เกียจพิมพ์แล้วว่ะ เอาเป็นว่าช้านกลับมาออนเอ็มคุยกะพวกแกเหมือนเดิมละนะ ถึงจะยังไม่ค่อยหายดีเท่าไหร่ แต่ก้อจะออน ก้อคนมานอยากคุยนี่หว่า ช้านไปละ บ๊ายบาย...หุหุ 

อ่านดูแล้วจะยิ้มได้

- นึกเสมอว่าการโกรธ 1 นาที จะทำให้ความทุกข์อยู่กับเธอ 3 ชั่วโมง

- ถ้ายิ้มให้คนที่อยู่ในกระจก รับรองว่าเค้าต้องยิ้มตอบกลับมาทุกครั้งแน่

- หลับตานิ่งๆ ซัก 3 นาที เมื่อรู้สึกว่าอะไรตรงหน้ามันช่างยากจัง

- ระหว่างแปรงฟัน ถ้าฮัมเพลงไปด้วยจนจบจะทำให้ฟันสะอาดขึ้น 2 เท่าแน่ะ

- เคี้ยวข้าวแต่ละคำให้ช้าลง จากที่รสชาติธรรมดาก็จะอร่อยขึ้นเยอะ

- ควรหัดพูดคำว่า"ไม่เป็นไร" ให้เคยปากมากกว่าการพูดคำว่า"จะเอายังไง"

- สัตว์เลี้ยงที่บ้านเก็บความลับเก่ง เรื่องที่ไม่อยากให้คนอื่นรู้จึงเล่าให้มันฟังได้

- อาหารที่ไม่ชอบกินตอนเด็กลองตักเข้าปากอีกทีเผื่อจะกลายเป็นอาหารจานโปรด

- เขียนชื่อคนที่เกลียดใส่กระดาษ แล้วฉีกทิ้ง ความเกลียดจะเบาบางลงเรื่อยๆ

- ปล่อยน้ำตาให้ไหลโดยไม่ต้องเช็ด เมื่อน้ำตาแห้งจะดูไม่ออกว่าเพิ่งร้องไห้มา

- ก่อนจะซื้ออะไรก็ตาม ต้องคิดหาประโยชน์ของมันให้ได้อย่างน้อย 3 ข้อก่อน

- ถึงเสื้อ กางเกงในตู้จะมีอยู่น้อย แต่ถ้าสลับกันไปเรื่อยๆ ก็ดูเหมือนจะเยอะขึ้น

- เลือกให้ของขวัญคนที่ไม่เคยได้ ดีกว่าคนที่ได้เยอะจนจำชื่อคนให้ไม่หมด

- ในวันที่รู้สึกเศร้า เหงา เดินไปซื้อดอกไม้ให้ตัวเองซักดอกแล้วจะดีขึ้น

- แอบรักใครซักคน ยังไงก็ดีกว่าไม่เคยรู้ว่าความรู้สึก"รัก"เป็นยังไง

- ถึงจะไม่ได้ออกไปไหน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะแต่งตัวสวยๆหล่อๆไม่ได้นี่

- พยายามอ่านหนังสือทุกชนิดในมือให้จบเล่มอาจจะไม่สนุกแต่มีประโยชน์แฝงอยู่

- วันที่ตื่นเช้าๆ ให้บิดขี้เกียจให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ถ้าขี้เกียจออกกำลังกายนะ

- รู้รึเปล่าว่าดอกไม้ที่บานอยู่กับต้นยังไงก็อยู่ได้นานกว่าบานในแจกัน

- ทะเลาะกับใครๆ พร้อมรอยยิ้ม เรื่องราวจะจบง่ายกว่าที่คิดเยอะ

- เอารูปตัวเองตอนเด็ก มาดูตอนเครียดๆ อารมณ์จะดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

มารู้จักกับ "ความรัก" กันดีกว่า...

A man overtime falls in love with the woman he is attracted to, and a woman overtime becomes more attracted to the man she loves.

ผู้ชาย . . . มักจะตกหลุมรักคนที่เค้าหลงเสน่ห์ และผู้หญิง . . . จะหลงเสน่ห์คนที่เธอตกหลุมรัก

You may only be one person to the world but you may also be the world to one person.

คุณอาจจะเป็นแค่ "คนๆ หนึ่ง" ในโลกใบนี้ แต่. . . คุณอาจจะเป็น "โลกทั้งใบ" ของคนคนหนึ่งก็ได้

Friendship often ends in love, but love in friendship- never.

มิตรภาพ. . . มักจะจบลงด้วยความรัก แต่ . . . ความรักไม่มีวันจบลงด้วยมิตรภาพ

You know when you love someone when you want them to be happy even if their happiness means that you're not part of it.

คุณรู้ว่า คุณรักเค้าก็ต่อเมื่อ . . . คุณต้องการให้เค้ามีความสุข แม้ว่าความสุขนั้นจะหมายความถึง การที่คุณไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมัน

Love is like standing in the wet cement. The longer you stay, the harder it is to leave. And you can never go without leaving your shoes behind.

ความรัก . . .ก็เหมือนซีเมนต์เปียก ๆ ยิ่งคุณอยู่นานเท่าไหร่ ก็ยิ่งติดหนึบ จากไปไม่ได้เท่านั้น และคุณจะไม่มีวันจากมาได้เลย โดยที่ไม่ได้ทิ้งรองเท้าไว้ข้างหลัง

Don't rely on the past to create the future, rely on the future to erase the past.

อย่าวางใจ ใช้อดีต . . . เป็นตัวสร้างอนาคต แต่จงใช้อนาคตเป็นตัวลบอดีตทิ้งไป

Love will die if held too tightly; love will fly if held too lightly.

รักจะเฉาตาย . . . ถ้ายึดไว้แน่นเกินไป และรักจะโบยบินไปถ้ายึดไว้หย่อนเกินไป

If you love someone tell them, don't wait or else you will lose the chance.

ถ้าคุณรักใคร บอกเค้าซะ อย่ารีรออยู่เลย ไม่งั้นคุณจะเสียโอกาสนะ

 

It only takes a second to say "I love you", but it will take a lifetime to show you how much.

ใช้เวลาแค่เพียงชั่ววินาทีในการบอกว่า "ฉันรักเธอ" แต่ใช้เวลาตลอดชีวิตในการแสดงให้เห็นว่า รักมากเพียงไร

Love, is like water, we take it for granted. Thus, when it is gone, it becomes crucial.

ความรัก . . . ก็เหมือนน้ำ เรามักจะเห็นมันเป็นของตาย ต่อเมื่อ มันหมดไปแล้ว นั่นละ ... มันจะกลายเป็นสิ่งจำเป็น

True love is like ghosts, which everyone talks about but few have seen.

รักแท้ก็เหมือนกับปีศาจ ทุกคนพูดถึง แต่มีคนน้อยมากที่ได้เห็นว่า เป็นอย่างไร

The essential sadness is to go through life without loving. But it would be almost equally sad to leave this world without ever telling those you loved that you love them.

ความเศร้าที่สำคัญ คือ การชีวิตโดยปราศจากความรัก แต่มันคงจะเศร้าเกือบจะพอ ๆ กันที่จะจากโลกนี้ไปโดยไม่ได้บอกคนที่คุณรัก ว่า "คุณรักพวกเค้า"

The way to love anything is to realize that it might be lost.

หนทางที่จะรักสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ก็คือ การตระหนักสิ่งนั้น ๆ อาจจะสูญหายได้

แตกต่าง...และ...เติมเต็ม

แปลกมั๊ย..ใคร ๆ ก็คิดว่าเวลากับนาฬิกาเป็นสิ่งที่คู่กันเสมอ
จริง ๆ แล้ว มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นซักหน่อย

เวลา... เดินไปข้างหน้า
นาฬิกา.. เดินอยู่ที่เก่า

เวลา.. เราไม่อาจย้อนกลับ
นาฬิกา.. เราหมุนย้อนมันได้

เวลา.. เมื่อสูญเสียไปแล้วไม่อาจเรียกร้องคืน
นาฬิกา.. เสียก็ซ่อม หรือซื้อใหม่ได้

เวลา.. ได้มาฟรีๆ ไม่ต้องแลกกับอะไร
นาฬิกา.. ยิ่งสวยยิ่งแพง ใช้เงินซื้อมันมาทั้งนั้น

แล้วอย่างนี้ มันจะคู่กันได้ยังไง ในเมื่อมันแตกต่างกันเหลือเกิน

แต่ถามหน่อย.. ถ้าไม่มีนาฬิกา จะรู้เวลามั๊ย
หรือถ้ามีแต่นาฬิกา แต่ไม่รู้จักเวลา จะมีประโยชน์อะไร
ถึง 2 สิ่งจะแตกต่างกัน แต่ถ้ามันจะคู่กันแล้ว
ย่อมมีจุดร่วมกันเสมอ เพียงแต่จะมองเห็นมันรึป่าว?

เวลากับนาฬิกา ก็เหมือนฉันกับเขา

ฉันกับเขา.. อาจไม่มีอะไรเหมือนกัน
ฉันกับเขา.. มีความคิด และวิถีชีวิตที่ต่างกัน
ฉันกับเขา.. อาจเดินกันคนละเส้นทาง
ฉันกับเขา.. อาจมีความฝันที่ห่างไกลกัน

ฉัน.. อาจเหมือนกับเวลา ที่ชอบเดินไปข้างหน้า
หาสิ่งใหม่ๆ ที่ท้าทาย โดยทิ้งหลายสิ่งไว้ข้างหลัง

เขา.. อาจเหมือนกับนาฬิกา ที่ยังเป็นแบบเดิมๆ
ใช้ชีวิตและทำหน้าที่ไปเรื่อยๆ ในมุมเก่าๆ

ฉันอาจไม่พบกับเขาเลย ถ้าฉันยังดึงดันจะมองแต่ข้างหน้า
ฉันอาจไม่พบกับเขาเลย ถ้าฉันไม่มองไปข้างหลัง

เขายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังอยู่แบบเดิม ๆ
เขายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของเขาไป

แต่ฉันยังเฝ้ามอง เฝ้ารอ …

ความแตกต่าง อาจสร้างกำแพงบังเขาไว้
แต่ฉันยังเชื่อมั่น ว่าซักวัน สิ่งนั้นน่ะแหละ
ที่จะเชื่อมโยงใจเราเข้าหากัน

ความแตกต่าง จะเติมเต็มส่วนที่เราขาดหาย
และสุดท้าย ก็จะเหลือเพียงแค่คำว่า.. กันและกัน
เหมือนกับเวลาและนาฬิกา ที่ยังคู่กันเสมอมา และตลอดไป